Тоҷикистонро дар ҷаҳон ҳамчун сарзамини таърихӣ, дорои фарҳанги куҳан ва тамаддуни пурғановат мешиносанд. Мероси гаронбаҳои гузаштагон, шахсиятҳои бузурги илму фарҳанг ва макони воҳидсозии тамаддунҳо ҷойгоҳи тоҷиконро дар таърих муайян кардааст. Бо вуҷуди ин, давраи Истиқлолият барои миллати тоҷик санҷишҳои сангини таърихӣ пеш овард. Солҳои аввали соҳибистиқлолӣ кишвар ба мушкилоти ҷиддӣ рӯ ба рӯ шуд. Ҷанги шаҳрвандӣ ва вазъи номуътадили сиёсиву иқтисодӣ хатари аз байн рафтани давлатдориро ба миён оварда буд.

Дар чунин шароити буҳронӣ, ҷавонмарде, ки бо муҳаббату самимияти бузург умри худро ба хидмати давлат бахшид, ба майдон омад. Ин шахсият Эмомалӣ Раҳмон буд, ки соли 1992 дар Қасри Арбоб ба ҳайси Роҳбари давлат интихоб шуд. Маҳз дар ҳамин марҳалаи ҳассос ӯ бо ҷонфидоӣ ва матонат масъулияти гаронро бар дӯш гирифт.

Сухани таърихии ӯ ки гуфта буд: «Ман ба хотири Ватан ҷони худро фидо месозам» то имрӯз ҳамчун рамзи садоқат ва ҷоннисории Роҳбар барои миллат ёд мешавад. Бо ташаббуси Эмомалӣ Раҳмон рамзҳои муқаддаси давлатӣ қабул гардиданд. Парчам, Нишон, Суруди миллӣ ва Конститутсия на танҳо аломатҳои истиқлолиятанд, балки асоси худшиносии миллӣ ва ягонагии ҷомеаро таъмин карданд.

 Конститутсияи соли 1994 Тоҷикистонро ҳамчун давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявӣ ба ҷаҳон ошно намуд. Ҳамзамон, бо ташкили Қувваҳои Мусаллаҳ заминаи ҳифзи амнияту субот ва соҳибистиқлолии кишвар гузошта шуд. Ҷонбозиҳои роҳбарият ва ҷасорату мардонагии сарбозон имкон дод, ки Тоҷикистон аз вартаи ҷанг берун ояд ва роҳи сулҳу ваҳдатро пеш гирад. Солҳои минбаъда таваҷҷуҳи хос ба сохтмони инфрасохтори замонавӣ зоҳир гардид. Роҳҳои автомобилгард, пулҳо ва нақбҳо бунёд шуданд, ки онҳо Тоҷикистонро бо кишварҳои ҳамсоя мепайванданд.

Ин иқдомҳои созанда мушкилоти дохилии нақлиётиро ҳал карда, ба рушди иқтисодиву иҷтимоӣ ва густариши муносибатҳои байналмилалӣ мусоидат намуданд. Яке аз бузургтарин дастовардҳои даврони Истиқлол, бунёди Неругоҳи барқии обии Роғун мебошад. Ин лоиҳаи аср Тоҷикистонро ба сӯйи Истиқлолияти энергетикӣ мебарад ва дар оянда ба яке аз сарчашмаҳои асосии рушди саноат ва иқтисоди миллӣ табдил хоҳад ёфт. Зери роҳбарии Эмомалӣ Раҳмон, Тоҷикистон ҷойгоҳи худро дар созмонҳои байналмилалӣ ба даст овард.

Иштироки фаъол дар минбарҳои Созмони Милали Муттаҳид ва пешниҳоди ташаббусҳои ҷаҳонӣ, хусусан дар масъалаи об, аз комёбиҳои муҳим ба ҳисоб мераванд. Бо пешниҳоди Тоҷикистон Созмони Милали Муттаҳид солҳои байналмилалии об ва даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои рушди устувор»-ро эълон кард. Ин иқдомҳо Тоҷикистонро ҳамчун кишвари пешсаф дар масъалаҳои экологии ҷаҳонӣ муаррифӣ карданд. Ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳамеша чунин ташаббусҳоро бо самимият пазируфта, нақши Тоҷикистонро дар ҳалли мушкилоти умумибашарӣ эътироф кардааст. Ҳамаи ин дастовардҳо натиҷаи ҷонфидоии шахсияте мебошад, ки сарнавишти худро бо сарнавишти миллат пайвастааст.

Эмомалӣ Раҳмон тавонист аз кишвари харобгашта давлати муосир, дунявӣ ва демократиро бунёд намояд. Имрӯз Тоҷикистон дар минтақа ҳамчун кишвари дорои субот, пешрафт ва сиёсати созанда шинохта мешавад.  Номи  Эмомалӣ Раҳмон на танҳо дар дохил, балки дар арсаи байналмилалӣ бо садоқат ба Ватан ва ҷоннисорӣ барои мардумаш пайванд хӯрдааст. Хулоса, бо эътимоди комил метавон гуфт, ки Эмомалӣ Раҳмон Пешвои миллат ва ҷонфидои ҳақиқии Ватан аст.

Ӯ шахсияте мебошад, ки тамоми умри худро барои якпорчагии кишвар, рушди давлат ва ояндаи наслҳои оянда бахшидааст. Кароматулло САДИРОВ, директори Осорхонаи таъриху кишваршиносии ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ - узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон

   Рӯзи 4 феврали соли 2025 дар толори Қасри фарҳанги ба номи Ҷалолиддини Балхӣ ҳамоиши занону ҷавондухтарон таҳти унвони "Занон дар меҳвари Паём" баргузор гардид.

   Дар ин чорабинӣ раиси Кумитаи кор бо занон ва оилаи назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон Бунафша Файзиддинзода, муовини раиси вилояти Хатлон Анзурат Абдусаломзода ва занони фаъоли ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ иштирок карданд.

   Дар ҳамоиш таъкид гардид, ки нақши занон дар рушди босуботи кишвар ва татбиқи сиёсати давлат сол то сол бузург арзёбї мегардад. Ҳукумати Тоҷикистон ба нерӯи занон эътимоди калон дорад ва иштироки онҳоро дар зинаҳои гуногуни идоракунӣ зарур ва њатмї меҳисобад.

   Раиси Кумитаи кор бо занон ва оила зимни суханронии худ зикр кард, ки Њукумати Љумњурии Тољикистон дар давоми седаҳсолаи Истиқлолият Тоҷикистон  ба  дастовардҳои  назаррас ноил гардид ва дар ин раванд саҳми занони кишвар, аз ҷумла вилояти Хатлон назаррас дониста мешавад.

   Муовини раиси вилоят қайд карданд, ки Паёми роҳбари давлат заминаи боэътимодро  барои  рушди минбаъдаи кишвар  фароҳам меорад. Яке аз тадбирҳои муҳиме, ки дар Паём зикр гардид, баландшавии музди меҳнат мебошад, ки ба беҳтар шавии сатҳи некӯаҳволии мардум мусоидат мекунад ва ин раванд ҳамасола пайи иҷро мебошад.

   Ҳозирин аз нуктаҳои муҳими Паём ёдовар шуда, таъкид карданд, ки ҳар шахси худогоҳу ватандӯст бояд онро сармашқи кори худ қарор дода, барои татбиқи дастуру супоришҳои Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон талош намояд.

   Баланд бардоштани сатҳи маърифати занон, ҷалби бештари онҳо ба бахшҳои иқтисодӣ ва иҷтимоӣ, инчунин мусоидат ба рушди соҳибкорї яке аз роҳҳои муҳими саҳмгузориашон дар пешрафти ҷомеа арзёбӣ шуд.

Шахсият ва бузург марде, ки асоси рушди зиндагиро ба маорифу мактабу муаллим тавъамҷойдода, онҳоро наҷот бахши миллат пазируфтааст, аз мардумсолорӣ ва фарҳангсолории хар яки моро њушдор медиҳанд. Барҳақии ин андешаро далел гуфтори худи Пешвои муаззами миллат аст, ки гуфтаанд: "Ман аз рӯзҳои авали роҳбарии худ ба масъалаи илму маориф эътибори доимӣ ва аввалин дараҷа медиҳам".

Дар ҳолеки Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар сиёсати пешгирифтаи худ маорифро самти аввалиндараҷа дониста, омӯзгорро меҳвари рушд пазируфт аю манзалатумақомионродар мартабаи баланд қарор додааст, мо аҳли маорифро зарур аст, ки ҷавобан ба ин боварӣ ва баҳои баланд боқавииродагию устуворӣ фаъолият намуда, дастурҳои дар Паёми саршударо сармашқи фаъолияти кори худ қарор медиҳем.

Ироа шуд, ки яке аз тадбирҳои муассир дар пешравии давлат мавҷудияти мутахассисони баланд тахассус мебошад. Дар ин рост омусалламаст, ки омода намудани мутахассиси хуб аз кордонии устод маншаъ мегирад. Маншаи асосии фаъолият ва натиҷаи интизоршаванда аз муаллими мактаб рушди салоҳиятҳои замонталаби раванди таълиму тарбияро тақозо менамояд.

Ба ин хотир, омӯзгорони муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии №10 – иноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ аз ҳидоятҳои маориф парваронаи Пешвои муаззами миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон руҳияи қавӣ гирифта, кӯшиш ба харҷ медиҳанд, ки бо баланд бардоштани сифати таълиму тарбия ва рушди донишгирии хонандагон даромода намудани мутахассисони хуб барои насли тарбияомўз аз тамоми имкониятҳо самаранок истифода намоянд. Ва ё бо ибораи дигар саъӣ менамоянд, ки дастурҳои Паёми Роҳбари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон роҳнамои фаъолияти корӣ ва сармашқи фаъолияти ҳаётии худ қарор диҳанд.

Гуфта шуд, ки Эмомалӣ Раҳмон шахсиятест, ки на танҳо дар ташаккулу таҳаввули таърихи давлатдории соҳибистиқлоли тољик ва ҳастии имрӯзу фардои Тоҷикистон, балки барои эҳё намудани падидаҳои неку писандида ва арзишҳои волои фарҳангии ниёгонамон хизматҳои барҷаста намудааст. Ҳар нафаре, ки аз сарнавишти печидаи халқи тоҷик бархурдор аст, заҳматҳои шабонарӯзӣ ва созандаи ӯро дида, хуб эҳсос менамояд, ки бидуни муболиға, ҳанўз мо на ҳамаи воқеият ва дурнамои амалҳои шоистаи ин симои таърихиро дарк намудаем. Ӯ шахсиятест, ки дар лаҳзаҳои хеле душвору зарурӣ барои халқе, ки дар лаҳзаҳои нестшавӣ қарор дошт, роҳбар интихоб гардид ва амалҳоеро анҷом дод, ки дар ҳамон шароити таърихӣ барои тақдири ояндаи халқу миллат манфиатдор буд. Ин равиши пайвандгар усули бунёди бинои давлатдории халқи тоҷикро қавӣ бо ҳам пайваст намуда, давлати соҳибистиқлоли тоҷикро аз туҳфонҳои вазнини ҷаҳонишавӣ  мақсаднок ҳифз намуда истодааст.

     Сипас, як қатор роҳбарон, кормандони ташкилоту муассисаҳо ва Ҷамоатҳои шаҳраку деҳот барои фаъолияти пурсамару натиҷабахш аз тарафи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳия бо Ифтихорнома, Сипоснома ва мукофотпулӣ  қадрдонӣ гардиданд.

  Санаи 16 ноябри соли 2022 дар толори китобхонаи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳия ба ифтихори 30-солагии Иҷлосияи 16-уми Шӯрои Оли Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон вохӯрӣ бо занони собиқадори ноҳия баргузор гардид. Сараввал муовини раиси ноҳия Абдусаломзода Анзурат дар мавзӯи "Модарон- дуогӯи Пешвои муаззами миллат" суханронӣ намуд. Сипас якчанд нафар омӯзгорзанон дар мавзӯи болозикр андешаронӣ намуда, нисбат ба ғамхориҳои Роҳбари давлат, фарзанди арзандаи халқу миллати хеш, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ёдовар шуда, таманниёти нек барои ҷоннисориҳои пайвастаашон карданд. Дар фарҷом занони собиқадори ноҳия бо сипоснома ва туҳфаҳои мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳия қадрдонӣ гардиданд. 

Навиди Балх

    Ҳамватанони азиз!

   Имрӯз, ки ба Тоҷикистони биҳиштосои мо Соли нави аҷдодии миллати куҳанбунёдамон – ҷашни Наврӯз омадааст, кулли мардуми шарифи кишвар, ҳамватанони бурунмарзӣ ва мардумони ҳавзаи тамаддуни Наврӯзро ба ифтихори ин ойини бостонӣ самимона табрик мегӯям.

   Наврӯз ва дигар ҷашнҳои миллии мо – Сада, Тиргон ва Меҳргон падидаҳои нодире мебошанд, ки дар тӯли таърихи чандинҳазорсолаи халқамон ҳамчун омилҳои пояндагии мо – тоҷикон нақши барҷаста бозидаанд.

   Қавмҳои ориёӣ Наврӯзро ҳанӯз дар ҳазорсолаи панҷуми пеш аз милод – дар аҳди сулолаи Пешдодиён бо шукӯҳу шаҳомати хосса ҷашн мегирифтанд.

   Аслан Наврӯз – ин маҷмӯаи маънавии неку созанда – се ҳазор сол пеш аз пайдоиши дини зардуштӣ ва чоруним ҳазор сол қабл аз зуҳури дини мубини ислом ба вуҷуд омадааст ва тибқи маълумоти сарчашмаҳои муътамади таърихӣ ҳанӯз дар ҳамон давраҳои бостон дар қаламрави зисти қавму халқиятҳои гуногун таҷлил мегардидааст.

   Нуктаи муҳимтарин дар таърихи пайдоиш ва паҳншавии Наврӯз ин аст, ки фалсафа, ҳикмат ва мантиқи он бо ягон дин ё мазҳаб робитае надорад ва ойини сирф мардумӣ, баробар ба ҳама, ҷашни бузургдошти табиат ва киштукор, яъне саршавии сол мебошад.

   Яъне сабаби дар паҳноҳои пурвусъати ҷуғрофӣ паҳн гардидани Наврӯз дар он аст, ки асли Наврӯз ба сифати ҷашни табиатан ва моҳиятан оммавию мардумӣ аз андешаи баробарӣ дар байни инсонҳо иборат мебошад.

   Ба туфайли ҳамин ҷавҳари мардумии Наврӯз дар чорабиниҳои идона хурду бузург озодона ва баробар ширкат меварзанд ва хурсандӣ мекунанд.

   Боз як ҳикмати инсондӯстонаи Наврӯз аз байн бардоштани кинаву адоват, бахшидани гуноҳи ҳамдигар, таҳаммулгароиву ҳамдигарфаҳмӣ ва ба ҳамин васила поянда нигоҳ доштани суботи ҷомеа мебошад.

   Асолати иҷтимоиву ахлоқии Наврӯз хеле бузург буда, нишонаи тафаккури созандаву башардӯстонаи халқи мо ҳанӯз аз замонаҳои хеле қадим ба ҳисоб меравад.

   Яъне расму ойин ва суннатҳои наврӯзӣ дар вуҷуди хеш падидаҳои барҷастаи инсонгароӣ ва маънавиёти баландро ҷой додаанд, ки шинохти ҳақиқати онҳо ба худогоҳии маънавӣ ва худшиносии миллӣ, инчунин, тавсеаи фарҳанги ахлоқии ҷомеа мусоидат мекунад.

   Дар робита ба ин, мехоҳам бо ифтихору қаноатмандӣ иброз намоям, ки Наврӯз бо ҳама таърихи ғанӣ ва рангинаш дар кишвари мо маҳз ба шарофати истиқлолияти давлатӣ бо тамоми ғановату рангорангии он ҳамчун рамзи рӯзи нав, саршавии соли нав ва иқдому ташаббусҳои нав эҳё гардида, имрӯз ба беҳтарин василаи худшиносиву худогоҳии миллӣ ва ваҳдату ҳамдигарфаҳмии мардум табдил ёфтааст.

   Ҳамватанони азиз!

   Ҷашни Наврӯзи имсола дар ноҳияи Ҷалолиддини Балхии вилояти Хатлон доир мегардад.

   Қобили зикр аст, ки сокинони ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ ҳамчун яке аз ноҳияҳои калонтарини вилояти Хатлон дар замони истиқлолияти давлатӣ мисли мардуми дигар шаҳру ноҳияҳои мамлакат дар фазои сулҳу субот зиндагиву фаъолият карда, ба хотири пешрафту ободии Ватани азизамон заҳмат мекашанд.

   Бояд гуфт, ки Наврӯз ҳамчун айёми зиндашавии табиат ва оғози кори кишоварзон аз ҷониби сокинони вилояти Хатлон, аз ҷумла ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ бо шукӯҳу ҷалоли хосса ва анъанаҳои хоси мардумӣ таҷлил карда мешавад.

   Тарзи ҳаёт ва фарҳанги моддиву маънавии сокинони ин мавзеи бостонӣ таърихан дар омезиш бо анъанаҳои наврӯзӣ ташаккул ва такмил ёфта, бо мурури замон шаклу мазмуни нав пайдо кардааст.

   Вилояти Хатлон, аз ҷумла ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ бо табиати зебову нотакрор, заминҳои ҳосилхез ва мардуми заҳматқаринаш, ҳамчунин, бо зироаткориву боғпарварӣ дар кишвар шуҳрат дошта, дар ҳифзи амнияти озуқавории мамлакат ва ғанӣ гардонидани бозори истеъмолӣ бо меваи тару тоза ва сабзавоти барвақтӣ саҳми намоён дорад.

   Боиси қаноатмандист, ки дар ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ дар арафаи таҷлили ҷашни Наврӯз сохтмони як қатор иншооти наву замонавӣ ба анҷом расидааст, ки имрӯз мо як қисми онҳоро ифтитоҳ намудем.

   Аз ҷумла, муассисаи томактабӣ барои 330 нафар кӯдак, литсейи президентӣ ва ду хобгоҳ барои омӯзгорону хонандагони он, майдонҳои зебои Парчам ва Нишони давлатии Тоҷикистон ҳамчун натиҷаи заҳмати сокинони ноҳия имрӯз ба истифода супорида шуданд.

   Ҳамчунин, якчанд иншооти дигар ба хотири бузургдошти мутафаккири бузурги тоҷик Ҷалолиддини Балхӣ – гулгашт ва муҷассама, мақбараи рамзӣ ва осорхонаи ин шахсияти барҷастаи таърихӣ аз ҷумлаи иншооти имрӯз ба истифода супоридашуда мебошанд, ки далели возеҳи заҳматдӯстӣ, ватанпарварӣ, меҳру муҳаббат ва эҳтироми мардуми зодгоҳи Мавлоно Ҷалолиддини Балхӣ ба анъанаҳои миллӣ, ҷашни Наврӯз ва хотираи ин фарзанди фарзонаи миллати тоҷик ба ҳисоб мераванд.

   Бо сохта ба истифода супорида шудани иншооти навбунёди имрӯза маркази ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ ҳоло ба як шаҳраки муосиру зебо ва ба яке аз мавзеъҳои зебоманзари кишвар табдил ёфтааст.

   Ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ минбаъд метавонад ба шарофати номи ин мутафаккири бузург ҷойи бисёр мувофиқи истироҳату фароғати сокинони мамлакат ва меҳмонону сайёҳони хориҷӣ гардад.

   Дар робита ба суннатҳои неки Наврӯз мехоҳам таъкид намоям, ки онҳо бо ҳадафу ниятҳои созандаи халқи мо, хусусан, дар давраи омодагӣ ба ҷашни бузурги миллиамон – 35-солагии истиқлолияти давлатии Тоҷикистон ҳамоҳангии комил доранд.

   Бинобар ин, ҳамаи мо бояд корҳои ободониву бунёдкориро барои истиқболи арзандаи ин ҷашни муқаддас вусъат бахшем, иҷрои нияту нақшаҳои созандаамонро таъмин намоем ва ҳамаи шаҳру ноҳияҳои кишварро боз ҳам ободу пешрафта гардонем.

   Тавре мушоҳида мегардад, ҳоло дар ҷаҳон марҳалаи нави буҳрони шадиди молиявию иқтисодӣ ва вобаста ба ин, болоравии босуръати нархҳо идома дорад.

   Дар чунин шароити нигаронкунанда ба кишоварзон муроҷиат карда, бори дигар таъкид менамоям, ки ҳар рӯзи мусоиди баҳориро самаранок истифода карда, кишти зироатҳоро сари вақт ба анҷом расонанд, кӯшиш намоянд, ки аз як замин се – чор ҳосил ба даст оваранд ва бо ҳамин роҳ афзоиши ҳаҷми истеҳсоли маҳсулотро таъмин созанд.

   Табиат барои мо ҳамаи имкониятҳо, аз ҷумла замини ҳосилхез, оби фаровон ва рӯзҳои зиёди офтобиро муҳайё кардааст.

   Муҳимтар аз ҳама, мо мардуми заҳматдӯст, маданияти баланди таърихан ташаккулёфтаи заминдорӣ ва таҷрибаи зиёди кишоварзӣ дорем.

   Мо бояд аз ин имкониятҳои доштаамон самаранок истифода барем, аҳлона кор кунем, софдилона заҳмат кашем ва ҳарчи бештар маҳсулот истеҳсол намоем.

   Ман ба тамоми мардуми азизи Тоҷикистон як масъалаи муҳимро таъкид месозам: мо набояд аз мушкилоти имрӯзҳо бавуҷудомада нигарон бошему дар таҳлука афтем.

   Баръакс, мо бояд мисли ду соли гузашта, яъне давраи авҷи пандемияи коронавирус сарҷамъу муттаҳид бошем, дасти якдигарро гирем, ба ҳамдигар кумак расонем ва фаромӯш накунем, ки давраҳои аз имрӯза вазнин, аз ҷумла солҳои даҳшатбори ҷанги таҳмилии шаҳрвандиро бо сабру таҳаммул, бо кумаку дастгирии якдигар ва бо заҳмати аҳлона паси сар кардем.

   Мо бояд ба хотири рушду инкишофи ояндаи Тоҷикистони азизамон, махсусан, дар панҷ соли наздик, ки дар мамлакат «Солҳои рушди саноат» эълон шудааст, содиқонаву софдилона заҳмат кашем, барои ҳамватанонамон ҳарчи бештар ҷойҳои нави корӣ таъсис диҳем, иқтидори содиротии мамлакатро тақвият бахшем, сатҳу сифати зиндагии сокинони кишварро боз ҳам баланд бардорем ва Ватани маҳбубамонро беш аз пеш ободу зебо гардонем.

   Ҳифзи дастовардҳои даврони соҳибистиқлолии мамлакат, хусусан, дар шароити кунунии ҷаҳони муосир, ки фазои сиёсии он ва низоми муносибатҳои байналмилалӣ бошиддат тағйир меёбад, аз ҳар як фарди бонангу номуси кишвар, бахусус, ҷавонон тақозо менамояд, ки тамоми нерӯи ҷисмониву зеҳнии худро ба ҳимояи сарзамини аҷдодӣ, таҳкими пояҳои давлатдории миллӣ, бунёдкориву созандагӣ ва рушди Ватани азизамон равона созанд.

   Итминони комил дорам, ки сокинони бонангу номуси вилояти Хатлон ва ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ дар радифи кулли мардуми сарбаланди Тоҷикистон дар ин раванд саҳми арзандаи худро мегузоранд.

   Дар фарҷоми сухан бори дигар хурду бузурги мардуми шарифи Тоҷикистон, ҳамватанони бурунмарзӣ, сокинони ватандӯсту сарбаланди вилояти Хатлон ва ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ, инчунин, ҳамаи шумо – иштирокчиёни чорабинии имрӯзаро ба ифтихори ҷашни байналмилалии Наврӯз – Соли нави аҷдодии халқи куҳанбунёду тамаддунсози тоҷик самимона табрик гуфта, ба ҳар як хонадони кишвар бахту иқболи баланд, файзу баракати наврӯзӣ ва ба Тоҷикистони маҳбубамон сулҳу оромӣ ва ваҳдати ҷовидонаи миллӣ орзу менамоям.

   Наврӯз муборак, ҳамватанони азиз!

prezident.tj

    21 март дар варзишгоҳи марказии ноҳияи Ҷалолиддини Балхии вилояти Хатлон Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ҷамъомади тантанавии ҷумҳуриявӣ ба ифтихори ҷашни Наврӯзи байналмилалӣ иштирок ва суханронӣ карданд.

   Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамаи иштирокчиёни ҷамъомади идона ва дар шахси онҳо мардуми шарифи кишвар, ҳамватанони бурунмарзӣ ва мардумони ҳавзаи Наврӯзро ба ифтихори ин ойини бостонӣ самимона табрик гуфтанд.

   Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон иброз доштанд, ки Наврӯз ва дигар ҷашнҳои миллии мо - Сада, Тиргон ва Меҳргон падидаҳои нодире мебошанд, ки дар тӯли таърихи чандинҳазорсолаи халқамон ҳамчун омилҳои пояндагии мо - тоҷикон нақши барҷаста бозидаанд.

   Таъкид гардид, ки аслан Наврӯз - ин маҷмӯаи маънавии неку созанда - се ҳазор сол пеш аз пайдоиши дини зардуштӣ ва чоруним ҳазор сол қабл аз зуҳури дини мубини ислом ба вуҷуд омадааст ва тибқи маълумоти сарчашмаҳои муътамади таърихӣ ҳанӯз дар ҳамон давраҳои бостон дар қаламрави зисти қавму халқиятҳои гуногун таҷлил мегардидааст.

   Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар робита ба таърихи аслии пайдоиш ва паҳншавии Наврӯз изҳор доштанд, ки Наврӯз бо ягон дин ё мазҳаб робитае надорад ва ойини сирф мардумӣ, баробар ба ҳама, ҷашни бузургдошти табиат ва киштукор, яъне саршавии сол мебошад.

   Расму ойин ва суннатҳои наврӯзӣ дар вуҷуди хеш падидаҳои барҷастаи инсонгароӣ ва маънавиёти баландро ҷой додаанд, ки шинохти ҳақиқати онҳо ба худогоҳии маънавӣ ва худшиносии миллӣ, инчунин, тавсеаи фарҳанги ахлоқии ҷомеа мусоидат мекунад.

   Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бо қаноатмандӣ изҳор доштанд, ки Наврӯз бо ҳама таърихи ғанӣ ва рангинаш дар кишвари мо маҳз ба шарофати истиқлолияти давлатӣ бо тамоми ғановату рангорангии он ҳамчун рамзи рӯзи нав, саршавии соли нав ва иқдому ташаббусҳои нав эҳё гардида, имрӯз ба беҳтарин василаи худшиносиву худогоҳии миллӣ ва ваҳдату ҳамдигарфаҳмии мардум табдил ёфтааст.

   Вилояти Хатлон, аз ҷумла ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ бо табиати зебову нотакрор, заминҳои ҳосилхез ва мардуми заҳматқаринаш, ҳамчунин, бо зироаткориву боғпарварӣ дар кишвар шуҳрат дошта, дар ҳифзи амнияти озуқавории мамлакат ва ғанӣ гардонидани бозори истеъмолӣ бо меваи тару тоза ва сабзавоти барвақтӣ саҳми намоён дорад.

   Сарвари давлат зимни суханронӣ оид ба дастовардҳои сокинони ноҳия ва ташаббусҳои созандашон андешаронӣ карда, зикр намуданд, ки дар ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ дар арафаи таҷлили ҷашни Наврӯз сохтмони як қатор иншооти наву замонавӣ ба анҷом расидааст, ки имрӯз ифтитоҳ гардиданд. Муҷассама, мақбараи рамзӣ ва осорхонаи мутафаккири бузурги тоҷик Ҷалолиддини Балхӣ аз иншооти асосии ҷашнӣ мебошад.

   Президенти мамлакат бунёди ин иншоотро далели возеҳи заҳматдӯстӣ, ватанпарварӣ, меҳру муҳаббат ва эҳтироми мардуми зодгоҳи Мавлоно Ҷалолиддини Балхӣ ба анъанаҳои миллӣ, ҷашни Наврӯз ва хотираи ин фарзанди фарзонаи миллати тоҷик маънидод карданд.

   Таъкид гардид, ки ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ минбаъд метавонад ба шарофати номи ин мутафаккири бузург ҷойи бисёр мувофиқи истироҳату фароғати сокинони мамлакат ва меҳмонону сайёҳони хориҷӣ гардад.

   Вобаста ба суннатҳои неки Наврӯз Сарвари давлат таъкид намуданд, ки ҳадафу ниятҳои созандаи халқи мо бо расму оин ва анъанаҳои бунёдкорона ҳамоҳангии комил доранд.

   Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон шаҳрвандонро ба корҳои ободониву бунёдкорӣ барои истиқболи арзандаи ҷашни муқаддаси 35 - солагии Истиқлоли давлатӣ ҳидоят намуда, бо итминон изҳор доштанд, ки сокинони бонангу номуси вилояти Хатлон ва ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ дар радифи кулли мардуми сарбаланди Тоҷикистон дар ин раванд саҳми арзандаи худро мегузоранд.

   Дар охир Президенти мамлакат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бори дигар иштирокчиёни ҷашни хусравониро ба ифтихори ҷашни байналмилалии Наврӯз - Соли нави аҷдодии халқи куҳанбунёду тамаддунсози тоҷик самимона табрик гуфта, ба ҳар як хонадони мардуми кишвар бахту иқболи баланд, файзу баракати наврӯзӣ ва ба Тоҷикистони маҳбубамон сулҳу оромӣ ва ваҳдати ҷовидонаи миллӣ орзу намуданд.

   Тантанаҳои идонаи наврӯзиро барномаи бошукуҳи консертии ҳунармандон идома дод, ки бисёр хотирнишин ва хоси ҷашни Наврӯз буд.

prezident.tj

    21 март дар ноҳияи Ҷалолиддини Балхӣ Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон Варзишгоҳи марказии ноҳияро мавриди истифода қарор доданд.

   Майдони маҷмуаи варзишӣ 6 гектар, ҷойҳои нишаст дар варзишгоҳ 15 000 адад ва маблағи сохтмон 36 миллион сомониро ташкил медиҳад.

   Бинои варзишгоҳ 3 ошёна буда, дар он барои варзишгарон ҳуҷраҳои либосивазкунӣ, ҳаммом, ҳуҷраҳои духтурон ва маъмурият, инчунин дигар иншооти ёрирасон мавҷуд аст.

   Дар маҷмуаи варзишӣ барои духтарону писарон толорҳои алоҳидаи машқу тамрин бунёд шудааст.

   Дар рафти бунёди варзишгоҳ 100 нафар сохтмончӣ бо кори муваққатӣ ва баъди мавриди истифода қарор додан 20 нафар сокини маҳаллӣ бо кори доимӣ таъмин шуданд.

   Маҷмуаи варзишӣ аз як даромадгоҳи марказӣ ва 5 даромадгоҳи иловагӣ иборат мебошад. Масоаҳти майдони футбол 118 бар 72 метрро ташкил дода, ба стандартҳои байналмилалӣ мутобиқ гардонида шудааст.

   Дар ин маҷмуаи муосири варзишӣ ҳамчунин имкон аст, ки дилхоҳ чорабиниҳои сатҳи баланди фарҳангӣ гузаронида шавад.

   Аввалин чорабинии идона – таҷлили ҷашни Наврӯзи байналмилалӣ бо иштироки Пешвои муаззами миллат буд, ки бо иштироки шумораи зиёди роҳбарону фаъолони вилояти Хатлон баргузор гардид.

prezident.tj